ΙΧΝΗ
ΣΤΟ
ΣΩΜΑ
Όποιος δεν έχει τίποτα αυτός μονάχα ξέρει το τίποτα. Καμιά κουβέντα από κανέναν άλλο.(ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ)
Παρά νωρίτερα όταν η λυπηση
θα τους κρατούσε στη ζωή
ΕΜΙΛΥ ΝΤΊΚΙΝΣΟΝ
Στον πόλεμο,η μορφή του κακού πέρνει τόσο ολοκληρωτικές διαστάσεις που ακινητεί κάθε ερμηνευτική προσσέγγιση για λογικές αναλύσεις.Υπάρχει μία τάφρος βαθιά,καταμεσίς στο πιό σκοτεινό δωμάτιο της ύπαρξης.Από εκεί βγαίνουν τέρατα που στραγγαλλίζουν κάθε ικμάδα ζωής.
Δεν ξέρουμε πόσα είναι,δεν ξέρουμε για πόσο.Κοιτάμε τον αφανισμό απ’ το παράθυρο.
Τώρα θα δεις τα χρώματα ν' αλλάζουνε
και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα.
Άγγελοι σαν θνητοί θα σ' αγκαλιάζουνε
εχθροί θα σου μιλούν αγαπημένα.
Τώρα θα πιω νερό απ'το ποτήρι σου
δικά σου θα 'ναι πια όσα δεν έχω.
Θα σπρώξω ουρανό στο παραθύρι σου
κι ό, τι δεν άντεχα θα το αντέχω.
Τώρα θα πιάσω σπίτι στον παράδεισο
τσάμπα οικόπεδο σε παράλια.
Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία.
Τώρα θα δεις μες στης ψυχής τα υπόγεια
τραπέζι με ψωμί, νερό κι αλάτι
τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη.
ΔΙΟΔΙΑ - ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΙΟΛΑΣ & ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΟΥ
Στίχοι: Πόλυς Κυριάκου
Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Καθως βασίλευε ένας ήλιος μεγαλόπρεπος,η Ίούλιος Καίσαρ έφυγε πάνω στα χαοτικά νερά,γυμνή,εξόν από τα μαλλιά της που ακόμη άχνιζαν από το...