ΤΙΠΟΤΑ

18.4.20

11.4.20

#

Undertow

Let me go
Let me go
Let me seek the answer that I need to know
Let me find a way
Let me walk away
Through the Undertow
Please let me go

Let me fly
Let me fly
Let me rise against that blood-red velvet sky
Let me chase it all
Break my wings and fall
Probably survive
So let me fly
Let me fly

Let me run
Let me run
Let me ride the crest of chance into the sun
You were always there
But you may lose me here
Now love me if you dare
And let me run

I'm alive and I am true to my heart now, I am I
But why must truth always make me die?

Let me break!
Let me bleed!
Let me tear myself apart I need to breathe!
Let me lose my way!
Let me walk…

10.4.20

#

Είναι μονάχα ο ήλιος που λάμπει μια φορά για την ψυχή,

μονάχα η αστραπή της ύπαρξης,και τίποτα ποτέ δεν υπήρξε;

ALLEN GINSBERG

5.4.20

#

Αναλογίσου εαυτέ το ΤΙΠΟΤΑ καθώς το ένοιωσε η Μαρία,

την ΑΠΟΡΡΙΨΗ,

την ΑΔΥΝΑΜΙΑ της πρότερης ζωής της να της εξασφαλίσει την ΖΩΗ

Σκέψου την αβυσσαλέα εγκατάληψη του σαρκικού φρονήματος που από συνήγορος μετατρέπεται αστραπιαία σε κατήγορος.

Οσία Μαρία δείξον ημίν της μετανοίας την οδό...

Αὓτη,δωδεκαετής ἒτι οὖσα,ἒλαθε τούς γονεῖς αὐτῆς,καί ἀπελθοῦσα εἰς Ἀλεξάνδρειαν,ἒζησε βίον ἂσωτον ιζ' ἒτη.Εἶτα,ὑπό περιεργείας κινουμένη,ἀπῆλθε μετά πολλῶν ἂλλων προσκυνητῶν εἰς Ἱεροσόλυμα,ἳνα παρευρεθῆ εἰς τήν τοῦ τιμίου Σταυροῦ Ὓψωσιν.Ὃπου ἐδόθη εἰς πᾶν εἶδος ἀκολασίας καί ἀτοπημάτων,καί πολλοῦς ἒσυρεν εἰς τῆς ἀπωλείας τόν βυθόν.Θέλουσα δέ εἰσελθεῖν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, καθ'ἣν ἡμέραν ὑψοῦτο ὁ Σταυρός,ἠσθάνθη τρίς καί τετράκις δύναμίν τινα ἀόρατον,κωλύουσαν αύτήν τῆς εἰσόδου ,ἐν ὧ τό μετ'αὐτῆς πλῆθος τοῦ λαοῦ ἀνεμποδίστως εἰσήρχετο.Πληγεῖσα τήν καρδίαν ἐκ τοῦτου,ἀπεφάσισεν ἳνα μεταβάλη ζωήν,καί ἐξιλεώση τόν Θεόν διά μετανοίας,καί οὓτως ὑποστρέψασα πάλιν εἰς τήν Ἐκκλησίαν,εἰσῆλθεν εύκόλως εἰς αὐτήν.

(Απόσπασμα απ'τον βίο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας )

2.4.20

#

Πρό συντριβῆς

ἡγείται ὓβρις

(Παροιμιών ΙΣΤ',18)

1.4.20

#

Είχανε ρίξει στην αγορά αρρώστια βαριά,

που ήθελε μάνταλα στις πόρτες και τα παράθυρα κλειστά,

καλά αμπαρωμένα.

Παιδιά δεν κυκλοφορούσανε.

Τα'χε χτυπήσει όλα.

Τη φώναζαν χλευαστικά "Βασίλισσα"και πάντα κρατούσε απ'το χέρι το μοναδικό μικρό παιδί που είχε λόγο ύπαρξης.

Και το φώναζαν "Τρέλα".

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

28.3.20

#

Μύρμηκα σεαυτόν νόμιζε

καί σκώληκα εν πάση αισθήσει,

όπως γένη θεόπλαστος άνθρωπος.

Ει μή γαρ εκείνο πρώτον,ουκ αν τούτο επακολουθήση.

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΤΟΣ